ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง กำลังนั่งร้องไห้อยู่หน้าประตูห้องนอนของฉัน
เธอดูโทรม และ นั่งก้มหน้ากอดเข่าตัวเองอยู่ตลอดเวลา...
...ฉันได้ยินเสียงสะอื้น...ดังก้องไปทั่วทั้งห้อง...
เธอกำลังเสียใจ....
และจมอยู่กับความเศร้า...
เธอดูน่าสงสารเหลือเกิน... เธอคงจะทรมานมาก... ฉันจึงเดินเข้าไป
...โอบกอดเธอเอาไว้...และพูดกับเธอว่า...
"ไม่เป็นไรแล้วน่ะ คนดี..."
"หยุดทำร้ายตัวเธอเองได้แล้ว" "ไม่เป็นไรแล้วน่ะ..."
"หยุดร้องเถอะ ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว..."
เมื่อผู้หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้นมามองฉัน และฉันก็มองหน้าเธอ...
ฉันพบว่า...
"เรานั้นหน้าตาเหมือนกัน"
เพียงแต่ "จิตใจ" ของเราเท่านั้นที่ต่างกัน...
อีกคนเป็น โลกปัจจุบัน ส่วนอีกคนเป็น โลกอดีต....
เมื่อเรามองตากัน...
...เธอก็เอื้อมมือมาจับที่แก้มของฉัน...
...และพูดกับฉันด้วยประโยคสั้นๆ...
แต่ฉันกลับไม่ได้ยิน ว่า...เธอพูดอะไร...
เพียงแค่เห็นเธอยิ้มให้ และ ค่อยๆ จางหายไปช้าๆ...
...เหลือแต่ "ฉัน" ที่อยู่ในห้องนั้น...
ฉันค่อยๆหลับตาลง...และบอกกับตัวฉันอีกคนว่า...
"ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว...ขอบคุณนะ...ที่เธอเข้มแข็ง...ถึงได้มีฉันในวันนี้"
ปล. - ขอบคุณทุกๆคนที่แวะเข้ามา คอมเม้นให้กันนะค่ะ
บทความที่แล้วได้ขึ้น hot posts ด้วย เป็นครั้งแรกเลยค่ะ
ดีใจมากๆ และก็ได้อ่านทุกคอมเม้นด้วย ซาบซึ้งใจจริงๆ
ที่ได้แชร์ประสบการณ์กันมา ขอบคุณจริงๆค่ะ ^^
ยังไงก็ติดตามกันต่อไปนะค่ะ ....
- entryนี้ขอเขียนเรื่องของตัว เศร้าๆบ้างนะค่ะ พอดีนอนไม่หลับ
และไปค้นอ่านไดอารี่เก่าๆ ปรากฎว่า ตัวเองเขียนแต่เรื่องเศร้าๆมากแค่ไหน
เลยเอามาถ่ายทอดก่อนที่จะลืมมันให้ได้ค่ะ ...
ไม่อยากนึกถึงอดีตของตัวเองอีกแล้ว... T^T
#1 By มาลิกก้าแมน on 2011-07-29 19:33